Strona główna / Szkolenia z prawa oznakowania (Metki i etykiety)

      Anna-Maria Sobczak

      RADCA PRAWNY, Profesjonalny pełnomocnik przed UPRP, EUIPO, WIPO

      Radca prawny w Kancelarii Prawnej RPMS Staniszewski & Wspólnicy, wykładowca na uczelni Collegium Da Vinci w Poznaniu oraz Podkarpackiej Akademii Wina w Jaśle, prawnik ds. własności intelektualnej w prawoalkoholowe.pl, członek Centrum Prawa Designu, Mody i Reklamy przy Uniwersytecie Śląskim (Law in Styl), członek Stowarzyszenia We&Waste,…

      Szkolenia z prawa oznakowania (Metki i etykiety)

      Szkolenia prowadzone przez doświadczonych specjalistów, dostosowane do potrzeb Twojej organizacji. Praktyczna wiedza, która przekłada się na realne efekty.

      Dla kogo?

      • Specjalista ds. jakości (Quality Assurance)
      • Product Manager w branży odzieżowej, obuwniczej i tekstylnej
      • Koordynator ds. wprowadzania produktów na rynek
      • Importerzy i dystrybutorzy odzieży i obuwia

      Zakres szkolenia

      • przepisy unijne i krajowe dotyczące oznakowania tekstyliów i obuwia
      • zasady podawania składu materiałowego na metkach i etykietach
      • obowiązki producenta, importera i dystrybutora przy wprowadzaniu produktów na rynek
      • kontrola etykiet przez organy państwowe i sankcje za błędne oznakowanie
      • specyfika oznakowania obuwia i odzieży oraz możliwości etykiety zbiorczej
      • wybrane kwestie związane z oznakowaniem zgodnym z prawem konkurencji i ochroną konsumenta

      Porozmawiajmy o szkoleniu dla Twojej firmy

      Dowiedz się więcej o tematyce szkolenia

      Odzież i obuwie, a w szerszym kontekście tekstylia stanowią jeden z filarów branży fashion. Od innowacyjności designerów oraz jakości produkowanych towarów zależy zadowolenie konsumentów, a w rezultacie powodzenie gospodarcze spółki. Oznaczenie ubrań metkami i etykietami nie może jednak przebiegać w sposób dowolny. Przepisy prawa rangi krajowej oraz wspólnotowej stoją na straży bezpieczeństwa konsumentów i w ścisły sposób regulują metodologię oznaczania wyrobów tekstylnych

      Popełnienie błędu w tym zakresie może drogo kosztować, dlatego treść metki warto ustalić jeszcze na etapie projektowania wyrobu, kiedy tylko będzie znany jego ostateczny skład. Szkolenie z zakresu metek i etykiet kierujemy do wszystkich podmiotów działających w branży modowej, które, chociażby pośrednio są odpowiedzialne za ustalanie składu produkowanych towarów, ich produkcję oraz wprowadzenie na rynek. Z konwersatorium skorzystają przede wszystkim:

      • producentów wyrobów tekstylnych;
      • importerów, którzy wprowadzają do obrotu towary spoza terenu Unii Europejskiej;
      • dystrybutorów, którzy wprowadzają wyrób do obrotu pod własną nazwą.

      Właściwe oznaczanie produktów znajdujących się w portfolio firmy to nie tylko bezpieczeństwa z prawnego punktu widzenia, ale także szansa na zbudowanie silnej marki opartej na zaufaniu konsumentów, którzy stopniowo zaczynają kojarzyć dany brand z jakością i rzetelnością.

      Dlaczego warto wybrać naszą Kancelarię?

      Prawo własności intelektualnej i przemysłowej oraz branża kreatywna to główne obszary zainteresowania naszej kancelarii od początku jej istnienia. Nasi prawnicy w codziennej praktyce zajmują się obsługą firm z branży modowej, artystycznej, filmowej oraz mediów i reklamy.

      Zgromadziliśmy wieloletnie doświadczenie w zakresie realizacji procesu twórczego i znamy go doskonale tak jak przepisy prawa. Łącząc w jedną całość pasję i wiedzę oferujemy swoim klientom skuteczną pomoc w zakresie obsługi korporacyjnej, sporządzania kontraktów oraz rozwiązywania wszelkiego rodzaju dylematów prawnych.

      Prowadzone przez nas szkolenia są oparte o liczne przykłady z praktyki. Wyjaśniamy skomplikowane zagadnienia w przystępny sposób bazując na przejrzystych materiałach, prezentacjach i case studies. Wszystko po to, aby słuchacze mogli wykorzystać zdobytą wiedzę w praktyce.

      Jakie zagadnienia omawiamy podczas szkolenia z zakresu oznakowywania wyrobów tekstylnych?

      Program szkolenia

      Prawo oznakowania wyrobów tekstylnych i odzieżowych – metki, tkaniny, obuwie, CE

      1. Wprowadzenie do prawa oznakowania wyrobów tekstylnych

      • Znaczenie prawidłowego oznakowania z perspektywy:
        • odpowiedzialności prawnej,
        • ryzyk finansowych i reputacyjnych,
        • budowy zaufania konsumentów i marki.
      • Etap projektowania produktu jako kluczowy moment ustalania treści metki.
      • Najczęstsze błędy popełniane przez producentów i importerów – przegląd praktyki rynkowej.

      2. Podmioty odpowiedzialne za oznakowanie – zakres obowiązków

      • Producent, importer, dystrybutor – rozkład odpowiedzialności.
      • Wprowadzanie do obrotu pod własną marką (private label).
      • Odpowiedzialność przy imporcie towarów spoza UE.
      • Odpowiedzialność cywilna, administracyjna i karna – kto odpowiada i za co.

      3. Oznakowanie wyrobów tekstylnych – wymogi prawa UE

      • Definicja wyrobów tekstylnych w prawie unijnym.
      • Obowiązkowe elementy etykiety:
        • skład surowcowy,
        • czytelność i forma informacji,
        • oddzielenie składu od innych informacji (np. pielęgnacji).
      • Nazewnictwo włókien:
        • zamknięty katalog nazw włókien,
        • zakaz stosowania nazw marketingowych zamiast prawnych,
        • konsekwencje nieprawidłowego nazewnictwa.
      • Nowe i innowacyjne włókna:
        • procedura zgłaszania nowych materiałów,
        • ryzyka wprowadzania „autorskich” nazw bez rejestracji.
      • Etykiety zbiorcze – kiedy są dopuszczalne, a kiedy nie.
      • Język oznakowania – wymogi na rynku polskim i unijnym.

      4. Kontrole i egzekwowanie przepisów

      • Organy kontrolne i ich kompetencje.
      • Kontrola składu surowcowego – przebieg i metodyka.
      • Dokumentacja, którą warto posiadać na wypadek kontroli.
      • Sankcje administracyjne i praktyczne konsekwencje decyzji organów.
      • Rekomendacje compliance dla firm z branży modowej.

      5. Oznakowanie obuwia

      Podstawa prawna: Dyrektywa 94/11/WE

      • Zakres stosowania przepisów – jakie rodzaje obuwia podlegają regulacji.
      • Wymogi dotyczące oznaczenia materiałów:
        • przyszwa,
        • podbicie i wkładki,
        • podeszwa zewnętrzna.
      • Zasada 80% – praktyczne przykłady.
      • Oznaczenia graficzne vs. opisowe:
        • dopuszczalne symbole,
        • wybór języka.
      • Prawidłowe umiejscowienie i trwałość etykiety.

      6. Oznakowanie CE a wyroby tekstylne

      • Dlaczego odzież i tekstylia co do zasady nie podlegają oznakowaniu CE.
      • Wyjątek: odzież robocza i środki ochrony indywidualnej.
      • Kiedy CE jest obowiązkowe.
      • Ocena zgodności:
        • dokumentacja techniczna,
        • udział jednostki notyfikowanej.
      • Zasady prawidłowego nanoszenia znaku CE.
      • Ryzyka związane z bezprawnym stosowaniem oznaczenia CE.

      7. Oznakowanie a nieuczciwa konkurencja i ochrona konsumenta

      Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji

      • Oznakowanie jako czyn nieuczciwej konkurencji:
        • wprowadzanie w błąd co do składu, jakości, pochodzenia,
        • zatajenie istotnych informacji,
        • fałszywe certyfikaty i atesty.
      • Odpowiedzialność:
        • cywilna,
        • administracyjna,
        • karna.
      • Postępowania przed Prezesem UOKiK – praktyczne aspekty.
      • Ryzyka dla marek premium i e-commerce.

      8. Ochrona innowacyjnych rozwiązań materiałowych

      • Innowacyjne włókna i technologie – jak je chronić.
      • Patent:
        • przesłanki uzyskania,
        • zakres ochrony,
        • ograniczenia i koszty.
      • Alternatywy dla patentu:
      • Przykłady rynkowe (modele skutecznej ochrony).
      • Rekomendacje dla marek modowych i producentów materiałów.

      9. Warsztat praktyczny / case studies

      • Analiza przykładowych metek i etykiet – identyfikacja błędów.
      • Studium przypadków kontroli i sankcji.
      • Checklisty compliance:
        • przed wprowadzeniem produktu na rynek,
        • przed kontrolą,
        • przy imporcie spoza UE.
      • Sesja pytań i odpowiedzi.

      10. Podsumowanie i rekomendacje wdrożeniowe

      • Najważniejsze ryzyka prawne w oznakowaniu tekstyliów.
      • Dobre praktyki dla producentów, importerów i marek własnych.
      • Jak zorganizować proces oznakowania w firmie.
      • Wsparcie kancelarii po szkoleniu (audyt metek, konsultacje, dokumentacja).

      Obowiązki producenta w zakresie oznakowania tkanin

      Obowiązki producentów unijnych w zakresie oznakowywania tekstyliów normuje przede wszystkim Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1007/2011 w sprawie nazewnictwa włókien tekstylnych oraz etykietowania i oznakowywania składu surowcowego wyrobów tekstylnych. Warto pamiętać, że etykieta musi:

      • zawierać informacje o składzie wyrobu;
      • być napisana wyraźnym i czytelnym tekstem;
      • oddzielać informacje o składzie od innych informacji, np. dotyczących sposobów pielęgnacji tkaniny.

      Zgodnie z rozporządzeniem przedsiębiorca nie może nazwać wykorzystanych włókien w sposób dowolny. Musi posługiwać się nazewnictwem uwzględnionym w załączniku nr 1 do ww. rozporządzenia. W przypadku opracowania nowatorskiego składu materiału w pierwszej kolejności należy zgłosić tekstylia do właściwego organu.

      Szkolenie w zakresie oznakowywania tkanin ma na celu przekazanie wiedzy z zakresu obowiązków poszczególnych podmiotów biorących udział w wytwarzaniu materiału oraz wprowadzaniu go na rynek, a także przebiegu kontroli uprawnionych organów administracyjnych. W panelu przekazujemy informacje dotyczące:

      • możliwość ubiegania się o oznaczenie EU Ecolabel.
      • określenia wyrobów włókienniczych według prawa Unii Europejskiej;
      • nazewnictwa włókien tekstylnych oraz zgłaszania nowych materiałów;
      • obowiązków producenta, importera i dystrybutora;
      • możliwości oznaczania tekstyliów etykietą zbiorczą;
      • kontroli zgodności składu surowcowego prowadzonych przez uprawnione podmioty;

      Oznakowanie obuwia

      Producent, który planuje rozpocząć produkcję obuwia, również powinien zadbać o odpowiednie oznaczenie swoich produktów. W tym przypadku zastosowanie znajdzie przede wszystkim dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 94/11 regulująca etykietowanie materiałów użytych w głównych częściach składowych obuwia przeznaczonego do sprzedaży konsumentom.

      Informacje o materiale muszą dotyczyć tekstyliów, które stanowią minimum 80% powierzchni przyszwy, podbicia i wkładek do butów oraz przynajmniej 80% powierzchni zewnętrznej podeszwy. Jeśli żaden z wykorzystanych materiałów nie stanowi więcej niż 80% składu, należy podać dwa materiały wiodące, które zostały wykorzystane. Prezentując unijną regulację oznaczania obuwia, omawiamy m.in.:

      • rodzaje obuwia, do których stosuje się unijne regulacje;
      • informacje, jakie powinny znaleźć się na etykiecie;
      • zgodne z prawem mocowanie oznaczeń;
      • wybór symboli i języka przy oznaczaniu obuwia.

      Oznakowanie CE dla odzieży roboczej

      Wyroby tekstylne (np. odzież, pościel, ręczniki), ale też dodatki do ubrań, jak paski i torebki nie podlegają oznakowaniu CE. Zamieszczenie certyfikatu zgodności z prawem wspólnotowym jest jednak niezbędne w produkcji odzieży roboczej, która jest wykorzystywana na co dzień w wielu pracach manualnych.

      Oznaczenie CE stanowi potwierdzenie tego, że producent ocenił swój produkt pod kątem zgodności z przepisami unijnymi dotyczącymi bezpieczeństwa, ochrony środowiska i zdrowia. Dotyczy to produktów wprowadzanych na rynek wspólnotowy bez względu na miejsce produkcji. Jeżeli przedmiot musi spełnić kilka różnych wymagań, zamieszczenie oznaczenia CE jest niedopuszczalne do czasu wypełnienia wszystkich przesłanek. W części poświęconej certyfikacji CE wyjaśniamy m.in.:

      • kiedy posługiwanie się CE jest obowiązkowe;
      • jak otrzymać oznaczenie CE;
      • wymogi dokonania oceny zgodności przez jednostkę notyfikowaną;
      • sposób lokowania oznaczenie CE na produkcie.

      Oznakowanie towarów tekstylnych a przepisy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji

      Nieprawidłowe oznakowanie wyrobów tekstylnych może zostać uznane za naruszenie interesu konsumentów. Zgodnie z art. 10 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji czynem nieuczciwej konkurencji jest oznaczenie towarów w sposób, który może wprowadzić klientów w błąd co do pochodzenia, ilości, jakości, składników, sposobu wykonania, przydatności zastosowania, naprawy, konserwacji lub innych cech. To samo dotyczy zatajenie ryzyka związanego z korzystaniem, a nawet oznakowanie samego opakowania. Karalne jest tez posługiwanie się fałszywymi atestami lub wynikami badań.

      W toku postępowania na przedsiębiorcę mogą zostać nałożone surowe kary pieniężne, a także innego rodzaju sankcje, w tym nawet nakaz zaniechania sprzedaży towaru. W określonych przypadkach ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji przewiduje również odpowiedzialność karną. W panelu szkolenia dotyczącym nieuczciwej konkurencji omawiamy następujące zagadnienia:

      • sankcje cywilne, karne i administracyjne za naruszenie przepisów ustawy.
      • oznakowanie tekstyliów w świetle ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji;
      • postępowanie przed Prezesem UOKiK;

      Ochrona innowacyjnych rozwiązań materiałowych

      Producenci, którzy wprowadzają na rynek materiały wykonane z innowacyjnych włókien, powinni zadbać o ochronę swoje pomysłu. W przeciwnym razie konkurencja bardzo szybko wykorzysta technologię opracowaną przez przedsiębiorcę, a przewaga technologiczna zostanie zaprzepaszczona. Doskonałym przykładem ochrony materiału jest Gore-Tex. Membrana powszechnie używana dzisiaj w odzieży i obuwiu sportowym oraz turystycznym pierwotnie była chroniona przez aż trzy patenty obejmujące różne rozwiązania.

      Udzielenie prawa ochronnego na wynalazek gwarantuje prawo do wyłącznego korzystania z niego w celach zawodowych lub zarobkowych na terenie państwa, które udzieliło ochrony. Warunkiem uzyskania formalnej ochrony jest uiszczenie opłaty administracyjnej. Szkolenie z zakresu ochrony patentowej obejmuje m.in.:

      • przesłanki udzielenia patentu;
      • uprawnienia wynikające z ochrony patentowej oraz ich ograniczenie;
      • przebieg procedury rejestracyjnej;
      • postępowanie sprzeciwowe.

      Dla przedsiębiorców, którzy szukają alternatywnego dla patentu modelu ochrony innowacyjnych rozwiązań oferujemy również szkolenie z zakresu sporządzania umów NDA.

      Mądrze skonstruowany kontrakt to gwarancja, że składy i receptury przemysłowe nie dostaną się w ręce osób trzecich. Przykładem stosowania takiej strategii z sukcesem jest koncern Coca-Cola, który od początku swojego istnienia inwestuje właśnie w umowy NDA i zabezpieczenie tajemnicy przedsiębiorstwa, a nie w ochronę patentową.

      Pomagamy przedsiębiorcom działającym w branży odzieżowej w opracowaniu właściwego sposobu oznaczania swoich wyrobów. W ten sposób zwiększamy ich bezpieczeństwo i wspieramy w walce o zdobycie zaufanie konsumentów. Wszystkie firmy zainteresowane przeprowadzeniem szkolenia zapraszamy do kontaktu. Niezwłocznie prześlemy wszystkie informacje.

      FAQ – Najczęściej zadawane pytania

      Dlaczego podawanie składu materiałowego odzieży na metkach jest tak istotne?

      Prezes UOKiK może w ramach wszczętego postępowania pobrać do badań egzemplarze odzieży i ocenić je pod kątem zgodności rzeczywistego składu z informacją podaną na metce. W przypadku stwierdzenia niezgodności podmiot, który dopuścił się wprowadzenia odbiorców w błąd, musi liczyć się z ryzykiem kary finansowej. Przykładem takiego działania było nałożenie kar finansowych za naruszenie zbiorowego interesu konsumentów na trzy marki odzieżowe – Kubenz (962 068 zł kary), Recman (1 105 428zł kary) oraz Dastan Logistics (42 930 zł kary). Dodatkowo dwie z trzech firm zostały zobowiązane do powiadomienia konsumentów o naruszeniu na swoich stronach internetowych.

      Czym są wyroby wieloskładnikowe?

      Tekstylne wyroby wieloskładnikowe składają się z kilku warstw lub elementów (np. tkanina wierzchnia, wypełnienie i podszewka). Etykieta lub oznakowanie powinno uwzględniać skład surowcowy każdego składnika. Jeżeli dany element nie stanowi podstawowej podszewki i jednocześnie jest go w składzie mniej niż 30% producent może pominąć podawanie szczegółowego składu warstwy odzieży. Nadal jednak musi go uwzględnić w składzie surowcowym produktu.

      Jak powinny być oznakowane towary składające się z wielu włókien?

      Kolejność włókien na metce powinna być podana w porządku malejącym proporcjonalnie do ich ilości występujących w składzie tekstyliów ze wskazaniem zawartości procentowej. Jeśli włókien jest mniej niż 5 albo 15%, odpowiednio pojedynczo lub łącznie producent może posłużyć się określeniem „inne włókna”,

      Jakie przepisy regulują oznakowanie tekstyliów?

      Podstawowym unijnym aktem jest Rozporządzenie UE nr 1007/2011 w sprawie nazewnictwa włókien tekstylnych i ich etykietowania, które szczegółowo określa sposób podawania składu surowcowego na metkach.

      5/5 - (liczba głosów: 2)