Rejestracja znaku towarowego w Australii

Czym jest znak towarowy w rozumieniu australijskiego prawa?

Znak towarowy to oznaczenie, którego główną funkcją jest odróżnianie towarów i usług przedsiębiorstwa zgłaszającego od konkurencji. Znakiem towarowym może być:

• litera, cyfra, słowo lub fraza;
• zapach;
• kształt;
• logo;
• obraz lub ruch;
• cecha opakowania (ang. aspect of packaging).

Rejestracja znaku towarowego daje zgłaszającemu wyłączne prawo do użycia, licencjonowania lub sprzedaży oznaczenia. Wpływa również na renomę przedsiębiorstwa, ponieważ staje się ono lepiej rozpoznawalne wśród potencjalnych odbiorców. Na terenie Australii rejestracją i ochroną aktywów IP zajmuje się agencja rządowa IPA (ang. Intelectual Property Australia).

Zarejestrowany znak towarowy można oznaczać symbolem „®”. W przypadku oznaczenia, które nie jest chronione podmiot może posługiwać się symbolami „SM” lub „TM”, ale są one uprzywilejowane jedynie w niewielkim stopniu (jeżeli towary lub usługi uzyskają wystarczająco dużą renomę).

Bezprawne posługiwanie się cudzym znakiem towarowym stanowi naruszenie ustawy o konkurencji i konsumentach.

Jak przebiega rejestracja znaku towarowego w Australii?

Prawo australijskie przewiduje 3 procedury rejestracji znaku towarowego on-line, które różnią się między sobą szczegółami formalnymi oraz opłatami.

Uprzywilejowana ocena aplikacji to tzw. tryb TM Headstart. Polega on na wstępnej ewaluacji znaku zanim wnioskodawca oficjalnie złoży wniosek rejestracyjny. Nie utrwala jednak daty złożenia aplikacji. TM Headstart wyróżnia:

• wyższa opłata (330$);
• wstępna analiza urzędnika i możliwość nawiązania z nim bezpośredniego kontaktu;
• uzyskanie odpowiedzi co do poprawności i kompletności aplikacji w terminie 5 dni od dnia złożenia wstępnego wniosku;
• możliwość korekty przed oficjalnym złożeniem wniosku;
• rozpatrzenie wniosku o rejestrację w terminie 13 tygodni.

Tryb standardowy jest nieco tańszy (bazowe opłaty zaczynają się od 250$) i pozwala na utrwalenie daty złożenia wniosku. Nie daje jednak szansy na nawiązanie kontaktu z urzędem i ewentualnego wprowadzenia korekt w zgłoszeniu, przez co cała procedura może ulec wydłużeniu.

Ostatnia metoda to możliwość skorzystania z wirtualnego asystenta Trademark Assist, który przeprowadzi wnioskodawcę przez proces rejestracji i pomoże zidentyfikować najpopularniejsze błędy popełniane podczas zgłoszeń IP. Warto jednak pamiętać, że nie zastąpi on profesjonalnej porady prawnej.

Wybór metody zgłoszenia znaku towarowego jest dowolny, ale zaleca się korzystanie w toku tego procesu z usług kancelarii prawnej z doświadczeniem w rejestracji oznaczeń IP.

Poszukiwanie tożsamych lub podobnych znaków towarowych

Złożenie wniosku powinno być poprzedzone dokładnym badaniem dostępności znaku towarowego. Służy do tego baza Australian Trade Mark Search. Należy poszukiwać nie tylko znaków tożsamych, ale także podobnych (zarejestrowanych i oczekujących), które mogą stworzyć sytuację konfliktową w przyszłości.

Warto zdawać sobie sprawę, że równoległe funkcjonowanie podobnych znaków towarowych jest możliwe, jeżeli zostały one zarejestrowane dla innych klas i towarów i nie będą wprowadzały odbiorców w błąd co do tożsamości produktów lub usług.

Poszukiwanie pobieżne lub oparte o wadliwie dobrane kryteria może skutkować ryzykiem wytoczenia powództwa sądowego przez podmiot domagający się ochrony oraz dodatkowymi kosztami.

Postępowanie rejestrowe przed IPA

Po otrzymaniu wniosku IPA zajmuje się jego badaniem, które trwa około 3-4 miesięcy. Jeżeli nie zostaną stwierdzone żadne przeszkody do rejestracji oznaczenia, otrzyma ono akceptację (status „Accepted”) i zostanie wpisany do Australian Official Journal of Trade Marks, a wnioskodawca otrzyma zawiadomienie za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Z tą datą otwarciu ulegnie również 2-miesięczny termin do złożenia sprzeciwu przez konkurencję.

Jeżeli w podanym terminie nie wpłynie żaden sprzeciw, znak zostanie zarejestrowany i objęty formalną ochroną (status „Registered”).

W sytuacji kiedy zgłoszenie nie spełnia wymagań formalnych, zgłaszający otrzyma wezwanie do usunięcia braków (ang. adverse examination report), w którym IPA uzasadnia, dlaczego oznaczenie nie mogło zostać zarejestrowane. Wnioskodawca musi ustosunkować się do zastrzeżeń, ale to w jego interesie leży rozstrzygnięcie wątpliwości jak najszybciej.

Odpowiedź, a także pismo urzędowe powinny być przygotowane w terminie 15 miesięcy. Niedochowanie terminu uprawnia do złożenia wniosku o jego przedłużenie. Jeżeli nie jest to możliwe, wnioskodawca może domagać się wznowienia sprawy (ang. application reinstatement), ale musi wykazać, dlaczego nie był w stanie przestrzegać 15-miesięcznego terminu pierwotnego.