Kamila Wasilewska
|
7 lutego 2022
Spis treści

W dniu 1 stycznia 2022 r., w życie weszły przepisy regulujące podatkową część tzw. PolskiegoŁadu. W ramach powyższego nowelizacji uległy m. in. przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r., poz. 1128 ze zmianami; dalej: „ustawa PIT”), wprowadzając do przepisów zupełnie nowe i niestosowane wcześniej rozwiązania.

Polski ład a ulga dla klasy średniej – uwagi ogólne

Ulga dla klasy średniej to rozwiązanie, które ma na celu chronić klasę średnią przed skutkami wprowadzonych zmian. Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt. 2a ustawy PIT tzw. ulga dla klasy średniej to możliwośćpomniejszenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jest to zatem pewnego rodzaju preferencja podatkowa, którą określone podmioty mogą wykorzystać, po spełnieniu określonych przesłanek.

Wybrani podatnicy będą mogli skorzystać z ulgi zarówno miesięcznie, jak i przy rozliczeniu rocznym. Z uwagi na fakt, iż nowa ulga zaczyna obowiązywać od 2022 r., wówczas będzie można ją rozliczyć w skali roku po raz pierwszy w deklaracji składanej w 2023 r.

Komu przysługuje ulga dla klasy średniej?

Zgodnie z zamysłem ustawodawcy, z opisywanej preferencji skorzystać będą mogły jedynie wybrane podmioty. Tak też, do powyższej ulgi uprawnione będą jedynie:

  1. osoby zatrudnione na umowę o pracę, w tym również pracownicy poniżej 26 roku życia oraz

  2. przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą i rozliczający się na zasadach ogólnych (według skali podatkowej).

Wyżej wskazane podmioty mogę skorzystać z ulgi, jeżeli osiągane przez nich dochody podlegające opodatkowaniu w danym roku mieszczą w przedziale:

  1. I próg ulgi dla kwot od 68.412 zł do 102.588 zł

  2. II próg ulgi dla kwot od 102.588 zł do 133.692 zł

Sposób wyliczenia ulgi

Ulgę dla klasy średniej wylicza się na różne sposoby, w zależności od podmiotu, którego ulga dotyczy. W przypadku pracowników ulgę nalicza i rozlicza pracodawca, gdyż występuje tutaj jako płatnik podatku PIT. Pracodawca jest zobowiązany uwzględniać ulgę dla klasy średniej, kalkulując co miesiąc wysokość zaliczki na podatek PIT w każdym przypadku, gdy miesięczny przychód ze stosunku pracy pracownika mieści się w pierwszym lub drugim progu ulgi, tj. w przedziale 5.701 – 8.549 zł lub 8.549 zł – 11.141 zł.

Istotnym jest, iż w przypadku przekroczenia górnej kwoty przychodów (133 692 zł) u danego pracodawcy (np. w wyniku otrzymania premii w danym miesiącu lub też premii rocznej), pracodawca powinien zaniechać dalszego naliczania ulgi. Zgodnie bowiem z przepisami ulga jest stosowana, jeżeli suma uzyskanych w roku podatkowym przychodów nie przekracza kwoty 133 692 zł.

W przypadku natomiast przedsiębiorców – podmiotem rozliczającym ulgę jest sam podatnik. Ulga rozliczana jest tutaj od dochodu osiągniętego przez przedsiębiorcę od początku roku. Przedsiębiorca może ulgę rozliczać alternatywnie – albo w tych miesiącach, w których osiągnięty dochód mieści w ustawowo przewidzianych „widełkach”, albo zdecydować się na łączne rozliczenie dochodu na koniec roku.

Płatnik, dokonując rozliczenia zaliczek dla przychodów w wysokości wynoszącej od 5.701,00 zł do 11.141,00 zł miesięcznie (podlegają one opodatkowaniu według skali), pomniejsza dochód o kwotę ulgi dla pracowników w każdym miesiącu, w wysokości obliczonej według wzoru:

  1. (A x 6,68% – 380,50 zł) ÷ 0,17, dla A wynoszącego co najmniej 5 701 zł i nieprzekraczającego kwoty 8 549 zł,

  2. (A x (-7,35%) + 819,08 zł) ÷ 0,17, dla A wyższego od 8 549 zł i nieprzekraczającego kwoty 11 141 zł

Litera „A” oznacza uzyskane w ciągu miesiąca przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy.

W przypadku natomiast rocznego rozliczenia, ulga wyliczana jest według poniższego wzoru:

  1. (A x 6,68% – 4566 zł) ÷ 0,17, dla A wynoszącego co najmniej 68 412 zł i

nieprzekraczającego kwoty 102 588 zł,

  1. (A x (-7,35%) + 9829 zł) ÷ 0,17, dla A wyższego od 102 588 zł i nieprzekraczającego

kwoty 133 692 zł

Tutaj litera „A” oznacza uzyskane przez podatnika w roku podatkowym przychody ze stosunku

służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy.

Obowiązki pracodawcy w związku z naliczaniem ulgi

Pracodawcy muszą mieć na uwadze fakt, iż ciążą na nich obowiązki związane z naliczaniem ulgi. Zasada jest, iż pracodawca powinien w każdym miesiącu naliczać ulgę danemu pracownikowi, jeżeli pracownik ten spełnia przesłanki do jej naliczenia, tj. osiąga miesięczne wynagrodzenie brutto w przedziale pomiędzy 5.701 zł a 11.141 zł.

Od powyższego obowiązku pracodawcę może zwolnić pracownik, jeżeli złoży odpowiedni wniosek o nienaliczanie ulgi dla klasy średniej.

Rezygnacja z ulgi dla klasy średniej – kiedy jest zalecana?

Skorzystanie z ulgi nie zawsze może okazać się korzystne. Dotyczy to przede wszystkim przypadków, w których podatnik nie zmieści się w „widełkach finansowych” przewidzianych przez ustawodawcę, tj. jego miesięczne dochody będą niższe niż 5701 zł brutto tudzież wyższe niż 11 141 zł (lub też roczny łączny roczny dochód nie zmieści się w przedziale kwotowym 68.412 a 133.692,01 zł).

W związku z powyższym, za zalecane działanie uznać można rezygnację przez podatnika ze stosowania ulgi dla klasy średniej, gdy:

  • podatnik nie ma pewności w jakiej wysokości osiągać będzie miesięczne dochody;

  • nie wie, jaki będzie jego przewidywany dochód roczny;

  • przewiduje, że może nie zmieścić się w przedziale kwotowym, o którym mowa powyżej.

W przypadku przedsiębiorcy rozliczającego się na zasadach ogólnych, wystarczy samo zaniechanie naliczania ulgi. Natomiast podatnik będący pracownikiem będzie musiał złożyć pracodawcy odpowiednie pismo z wnioskiem o nienaliczanie mu ulgi.

Podsumowanie

Reasumując powyższe, należy wskazać, że w związku z wprowadzeniem tzw. ulgi dla klasy średniej, wybrani podatnicy, będą mogli odliczyć część dochodu z podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym, jeżeli spełnią ściśle określone przesłanki. Podmiotami mogącymi korzystać z ulgi są pracownicy oraz przedsiębiorcy prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą i rozliczający się na zasadach ogólnych (skala podatkowa).

Najistotniejszą przesłanką do skorzystania z ulgi jest osiągniecie dochodów, które mieszczą się z przedziale kwotowym pomiędzy od 5.701,00 a 11.141,00 zł lub też w skali roku – pomiędzy 68 412 a 133.692,01 zł. Przekroczenie limitu spowoduje całkowitą utratę ulgi i konieczna będzie dopłata podatku podczas rocznego rozliczenia z urzędem skarbowym.

Marcin Staniszewski

Radca Prawny



Zaufali nam:


5/5 - (liczba głosów: 2)